In het bedrijfsleven wordt performance vaak vertaald naar effectiviteit en efficiëntie: hoe goed en hoe doelgericht iets wordt uitgevoerd. Denk bijvoorbeeld aan het geven van een presentatie aan je team.
In de sportwereld gaat performance over de fysieke prestatie van een atleet.
Maar performance is breder dan dat. Het raakt alles wat je doet: je rol als leider, je prestaties als sporter, of de manier waarop je een muziek- of theatervoorstelling neerzet.
Uiteindelijk gaat performance over één ding: prestatie. De prestatie van een individu, een team of een systeem.

Om beter te presteren is het belangrijk dat je in beweging blijft. De wereld gaat door, en als je relevant wilt blijven, beweeg je mee.

Dat betekent dat ontwikkelen nooit echt stopt. Een leven lang leren, hoorde ik ooit iemand zeggen.
Dat klinkt misschien zwaar, continu, levenslang, ontwikkelen, maar dat hoeft het niet te zijn. Wanneer jij de juiste mindset hebt en de juiste tools daarvoor krijgt, hoeft dit helemaal niet ingewikkeld te zijn, en zul je een leven lang presteren.

En juist daar ontstaat vaak de verwarring.

Wat hierbij erg helpt is het leren in het moment te zijn en te zorgen dat je afleiding vermindert. Door dit te doen kan je je focussen op datgene wat op dat moment echt belangrijk voor jou is. Ik zeg daarbij niet dat je leven saai hoeft te worden, dat je niets meer mag. Maar zie jij het ook? Dat we dagelijks in een ratrace leven en er weinig ruimte is voor stilte?
Een moment voor jezelf, in rust en stilte, is essentieel om echte groei te bereiken.

Het mag misschien klinken als een contradictie: om beter te presteren is het van belang dat je niet stilstaat, terwijl een moment voor jezelf, in rust en stilte, essentieel is om echte groei te bereiken.

Ooit leerde ik van een soort mentor dat als je het veel te druk hebt en de stress echt begint te voelen, je gewoon even lekker koffie moet gaan drinken. Sindsdien gooi ik geregeld mijn spullen aan de kant, sluit ik mijn laptop of cancel ik zelfs een meeting als het moet. (Oh ja, ook privé moeten mijn vriendinnen eraan geloven.) Want dan, dan komen de beste ingevingen en ga je prioriteren wat echt belangrijk is.

Dat is ook iets wat ik met deelnemers in mijn coaching doe. Ze even stil zetten en een pas op de plaats laten maken. Om ze verplicht, ze komen immers niet voor niets bij mij, te laten nadenken over datgeen wat echt belangrijk voor ze is.

Als we dan even teruggaan naar de eerste zin van dit blog, waarin ik schreef over hoe de professional, jij dus, iets goed en doelgericht zou moeten uitvoeren, dan komen er een aantal randvoorwaarden aan het licht. Zonder een goede fysieke en mentale gezondheid wordt je performance hoogstwaarschijnlijk minder.
Met een goede fysieke en mentale gezondheid ben je beter in staat om op hoog niveau te presteren. Zonder helderheid over hoe je je gezondheid kunt optimaliseren en zonder structuur loop je waarschijnlijk spaak. Beschik je over voldoende autonomie, dan kun je zelf bijsturen waar nodig en zal je performance vanzelf stijgen, mits je de goede kant op stuurt.

Performance begint niet bij harder werken, maar bij beter kijken. Naar je energie. Naar je structuur. Naar de ruimte die je jezelf geeft om bij te sturen. Pas als die randvoorwaarden kloppen, wordt presteren iets wat je draagt, in plaats van iets wat je kost.